• banner1

Slogan voor 2018

Vorige maand kwam de Vrede Salaambrug in onze kerk samen. Bij die gelegenheid kozen we voor het thema geloof.

Wat de verschillen tussen religies ook mogen zijn, we geloven. Christenen en moslims worden gelovigen genoemd. Wat we geloven en hoe we geloven, daarin kunnen de wegen uiteen gaan, zelfs tussen christenen en moslims onderling. Maar dat we geloven is wat we gemeenschappelijk hebben.

De rechtvaardige zal leven door geloof. Zo staat er in de Bijbel, en wel op twee plaatsen.

Wat is dan het geloof waardoor we leven? Wat het niet is, is geloven dat…, de inhoud van wat je gelooft. Hoewel niet onbelangrijk, daar gaat het hier niet om.

Het Hebreeuwse woord dat de Bijbel gebruikt voor geloof is emuna, waarvan het woord amen is afgeleid. Emuna betekent vertrouwen. Geloven is vertrouwen, trouw. Zelfs als het misloopt, en er loopt zoveel mis in het leven, zelfs wanneer je twijfelt, hou je vast en blijf je staan, blijf je trouw, blijf je vertrouwen, op God. Dat is verre van eenvoudig en zeker niet vanzelfsprekend. Daarom noemt de Bijbel zo’n vertrouwen een geschenk, omdat het niet uit jezelf alleen opkomt. Zo’n vertrouwen is genade.

De relatie tussen God en ons is gebaseerd op vertrouwen. Geloven in God is geloven dat God in ons gelooft.

De rechtvaardige zal leven door geloof (Rom. 1:17) en Paulus citeert daar de profeet Habakuk. In hoofdstuk 2, vers 4 staat: de rechtvaardige zal leven door zijn trouw. Daar werd geloof terecht met trouw vertaald. En met leven wordt het goede leven, het leven zoals God het bedoelt omschreven, niet het gebroken leven.

U merkt ongetwijfeld dat er één woord extra staat bij Habakuk: zijn trouw. Maar wiens trouw is het dan? Is het de trouw van de rechtvaardige of die van God, waardoor we leven?

Ook de Griekse vertalers van de Hebreeuwse tekst van Habakuk stonden voor dit dilemma en vertaalden enkele eeuwen later met ‘mijn trouw’ of ‘mijn geloof’, Gods trouw en geloof in ons dus. We leven door Gods vertrouwen in ons. Daar is op zich niets verkeerd mee, maar Paulus laat dit met opzet weg. Mijn of zijn? Wel, allebei. Beide horen samen, mijn trouw en Gods trouw, mijn geloof in Hem en Zijn geloof in ons.

Grif het duidelijk in platen, zodat het snel te lezen is. (Habakuk 2:2) De profeet moet er  een poster van maken, zouden we nu zeggen. Of zet het op Facebook, als slogan: de rechtvaardige leeft door geloof! En dat heeft de Reformatie eeuwen geleden dan ook gedaan, dit is één van de slogans van de Reformatorische kerken. Terecht, ook de rabbijnse traditie noemde dit vers de samenvatting van de hele Schrift.

Overdenking rechtvaardige geloof leven

Een gelovige leeft door zijn eigen vertrouwen, omdat God in haar of hem gelooft.

Ds. E. Delen

De Ring, januari 2018.

Adventsparels

Advent is wachten, of beter verwachten. Wachten is te passief voor wat we als gelovigen doen de komende weken. Laat ons passioneel de komst van Christus verwachten. Een passie die te vinden is in de poëzie van de profeet die onze verwachting begeleidt tijdens de zondagen van de Advent.

Een helder licht, diepe vreugde, een kind, vredevorst. Dat is onze uitkomst en toekomst, Kerst.

En je moet, gelovig of niet, al heel gezond, evenwichtig en zelfvoldaan zijn om die vrede en vreugde niet te verwachten.

Een belofte die op zoveel verschillende manieren, in psalmen en profeten, met poëzie en verhalen de Bijbelse boodschap op adem brengt - van zucht en klacht naar lofzang en lied - die haar tot blijde boodschap, Evangelie maakt. Laat ons deze weken de Bijbel spellen, zo dat hoop ons hart verwarmt, geloof ons op weg zet en liefde ons laat stralen van het licht van Kerst.

De woorden die we lezen komen telkens uit één van de grote profeten uit het Eerste Testament, Jesaja.

Mocht de Bijbel een symfonie zijn, dan is het boek Jesaja een thema dat telkens herhaald wordt wanneer het Tweede of Nieuwe Testament wordt gespeeld.

Mocht de Bijbel een parelsnoer zijn, dan zijn de teksten uit Jesaja de grote witte parels die tussen de kralen van het Evangelie zitten. Die houd je eerst in het licht voor je verder leest.

Zonder de Jesajaparels is het Evangelie niet te begrijpen. Ze kleuren onze verwachting, geven licht aan onze hoop.

parel in dubbele schelp (bron: TheLibertyBlog.org)

Vier teksten als Adventsparels rijgen we aan het snoer van onze samenkomsten.

De eerste parel: U komt ieder tegemoet die van harte rechtvaardig handelt, die uw weg gaat, met u voor ogen.

De tweede parel: Troost, troost mijn volk, zegt jullie God. Hoor, een stem roept: baan voor de Heer een weg door de woestijn.

De derde parel: Zie, ik schep een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.

De vierde parel: Het volk dat in duisternis ronddoolt, ziet een schitterend licht. Een kind is ons geboren, een zoon is ons gegeven.

God komt ons tegemoet met woorden van troost, toont ons een weg vanuit de woestijn naar een nieuwe aarde, van duisternis naar licht, want een kind is ons geboren.

Adventsparels, niet toevallig alle vier geschreven als poëzie; teksten die je zingt en luidop leest op het ritme van onze verwachting.

Poëzie zegt met woorden wat muziek doet met klanken. Het verdicht het onzegbare met een passie die de mens zichzelf doet overstijgen.

Ik wens jullie een gezegende en inspirerende Advent toe.

Ds. E. Delen

De Ring, december 2017.