• banner1

God is sterker

Ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Want de eerste hemel en de eerste aarde zijn voorbij, en de zee is er niet meer. Toen zag ik de heilige stad, het nieuwe Jeruzalem, uit de hemel neerdalen, bij God vandaan. Ze was als een bruid die zich mooi heeft gemaakt voor haar man en hem opwacht. Ik hoorde een luide stem vanaf de troon, die uitriep: ‘Gods woonplaats is onder de mensen, hij zal bij hen wonen. Ze zullen zijn volken zijn en God zelf zal als hun God bij hen zijn. Hij zal alle tranen uit hun ogen wissen. Er zal geen dood meer zijn, geen rouw, geen jammerklacht, geen pijn, want wat er eerst was, is voorbij.’ - Openbaring 21: 1-5

Deze tekst raakt ons meteen. Het einde van al het leed. Geen dood meer, geen pijn. Niemand hoeft meer te huilen. Geen tranen meer, nooit.

Maar is de tekst niet té mooi? Te mooi om waar te zijn? Een vertroosting naar het hiernamaals, naar een andere http://www.christipedia.nl/@api/deki/files/338/=Aarde.jpgwereld? Later, maar niet nu? Ooit, maar niet vandaag? In de hemel, maar niet op de aarde?

Als we Johannes' Openbaring zo zouden begrijpen, zouden we hem verkeerd begrijpen. Zijn boek wil troosten: de christenen van zijn tijd worden verdrukt en vervolgd, gemarteld en gedood. Johannes wil ze bemoedigen: de wrede Romeinse keizers zullen niet zegevieren. Zij zijn nu sterk, maar God is sterker. De zachte krachten zullen zeker winnen in het einde.

Maar meer nog dan troost, zijn Johannes’ woorden een protest. Van de eerste tot de laatste zin protesteert Johannes.

De Openbaring is een en al protest. Protest tegen het onrecht van de Romeinse staat. Protest tegen de machtsmisbruik van de heersers. Protest tegen het recht van de sterkste.

En God steunt dit protest. Hij protesteert mee tegen de wereld zoals zij is. Hij heeft deze wereld anders bedoeld. En Hij zal ervoor zorgen dat zijn plannen uitkomen. Niet onrecht en leed zullen het laatste woord hebben, maar Hij. God laat zijn mensen niet in de steek.

Stefan Gradl

De Ring, november 2019