• banner1

40 dagen

Jezus riep hen bij zich en zei tegen hen: Jullie weten dat de volken onderdrukt worden door hun eigen heersers en dat hun leiders hun macht misbruiken. Zo mag het bij jullie niet gaan. Wie van jullie de belangrijkste wil zijn, zal de anderen moeten dienen, en wie van jullie de eerste wil zijn, zal ieders dienaar moeten zijn, want ook de Mensenzoon is niet gekomen om gediend te worden, maar om te dienen en zijn leven te geven als losgeld voor velen. (Marcus 10: 42-45).
Een derde deel van het hele Marcusevangelie vertelt het lijdensverhaal, wat eindigt op een bijzonder abrupte manier: ze waren zo erg geschrokken dat ze tegen niemand iets zeiden (Marcus 16:8). De eerste twee derden gaan heel snel vooruit - alles gebeurt plots en terstond bij Marcus - en dan vertraagt de tekst op weg naar Pasen. Hij loopt in details het oude Jeruzalem rond alsof dit derde deel geschreven is bij de liturgie van de Paasweek voor de eerste christenen. Elke plaats waar Jezus staat, wordt nauwkeurig beschreven. Je kan met deze tekst in je hand mediterend door Jeruzalem lopen.
Het evangelie eindigt indrukwekkend abrupt maar dit doet geen afbreuk aan de betekenis die Marcus wil meegeven, welke reeds in hoofdstuk 10 aan het licht komt: Christus is gestorven voor ons. Dat is Pasen. Vele gedachten gaan hierover al eeuwen in verwarring rond en verwarren misschien tot op vandaag ook ons (on)begrip van het Evangelie en haar kern: Christus dood en opstanding. Waarom is Hij gestorven?
Zijn dood, zo lezen we, is de prijs die betaald wordt voor de bevrijding, onze bevrijding. Losgeld werd betaald om slaven te bevrijden. Zijn dood bevrijdt ons van de gedachte dat Gods macht niet is als die van ons. Daarom blijven teksten als bovenstaande actueel. Gods macht is een dienende macht, een macht van liefde en niet één van de dood die anderen overheerst. Het is geen macht die zichzelf opblaast en anderen omver blaast.
De dood van Christus wil ons doen ontwortelen van dat idee en van de gedachte dat onze eigen macht, als we die al hebben, naar waarde geschat moet worden, dat we eraan moet vasthouden alsof die ons zou kunnen bevrijden.
De veertigdagentijd en deze tekst wil ons doen loslaten, losmaken van een machtsidee dat vreemd is aan God en ook ons vreemd zou moeten zijn.
Je laten bevrijden van een gedachte is de vrijheid vinden te zwijgen. Ze waren zo erg geschrokken dat ze tegen niemand iets zeiden (Marcus 16:8).
Ik wens jullie een inspirerende Paastijd en dat ook de stilte van Pasen ons mag vergezellen.

Ds. E. Delen

De Ring, april 2018.

Bron illustratie: http://www.predicasbiblicas.com