• banner1

Ikzelf leef niet meer, maar Christus leeft in mij

Ikzelf leef niet meer, maar Christus leeft in mij... (Galaten 2:20)

Dit vers letterlijk vertaald of weergegeven, klinkt zo:

Ik leef, maar niet meer ik, leven doet Hij in mij, Christus.

Let even op het tweede deel na de komma waar ‘mij’ in de zin omgeven wordt door het woord voor ‘leven’ en ‘Christus’, waarbij dus ook in de volgorde van de woorden duidelijk wordt wat de betekenis van de zin is. Dit even terzijde. Trouwens, beide zinsgedeelten beginnen met hetzelfde woord ‘leven’. Of hoe de poëzie van Paulus ons kan inspireren bij onze zoektocht naar identiteit.

Wat is mijn identiteit? Man, vrouw, Belg, Vlaming, Afrikaan of Europeaan...? We lijken met z’n allen op zoek te zijn naar onze identiteit. Wie ben ik? En als we dan het antwoord op deze vraag gevonden hebben, willen we bevestiging, erkenning. Dit is mijn identiteit, van niemand anders. Daarover kan dan ook geen gedachtewisseling of discussie bestaan, want de enige die dit kan zeggen, ben je zelf. Je zoekt naar bondgenoten die je identiteit delen en vraagt, of eist van de samenleving dat ze jullie bijzondere identiteit erkennen in haar uniciteit. Je bent samen uniek.

Wat mij opvalt is dat een levensbeschouwing meer dan eens ook als een identiteit wordt beschouwd. Maar dat is ze niet. Ik ben christen of ik ben moslim, of... Het is natuurlijk niet toevallig dat we vandaag levensbeschouwingen zien als een onderdeel van onze identiteit. In een geseculariseerde samenleving horen we dagelijks dat ze behoren tot de persoonlijke levenssfeer. Het probleem is dat identiteiten erkenning willen en moeite hebben met een dialoog over iets dat als bijzonder persoonlijk wordt ervaren.

Deze maand vieren we het hoogtepunt van 500 jaar protestantse kerk, om het nu even zo ruim te benoemen. En dan zouden we aandacht kunnen vragen voor het unieke van onze protestantse identiteit. Het lijkt me goed dat we dat niet hebben gedaan. Het christendom is geen identiteit. Het is een overtuiging die gebaseerd is op het geloof dat Christus’ boodschap universeel is en het persoonlijke, en dus onze identiteit, overstijgt.

Christus gaat de grenzen van je ‘ik’ over en daagt jou uit om telkens je eigen grenzen in vraag te stellen en te verleggen met een open blik op de ander en de Ander.

Oktober 2017.

Galaten 2 20a